Rey groeit als kool. Volgens mij is zij al twee keer zo lang als toen we haar kregen. Dat brengt wel nieuwe uitdagingen met zich mee. Kijk, Rey is nog niet volledig zindelijk. Het interesseert haar totaal niets om, wanneer het haar uitkomt, binnen haar ding te doen. Dus de onderleggers liggen nog steeds rond. Daar gaat ze trouw op. Met haar voorkant op de mat, maar het achterlijf blijft erbuiten. Dus de plas ook. Zij moet natuurlijk wennen aan haar teckellengte. Wat wel weer zo is, is, dat ze mij helpt bij het opdweilen.
Vandaag wordt het maximaal 24 graden. En belangrijker nog: regen. Gelukkig! Rey is dat niet gewend. Als het flink regent, blaft ze alsof er iemand binnen komt. Vanmorgen bracht ik iets naar de composthoop. Zij erachteraan. Maar toen het begon te regenen, wist ze niet hoe snel ze weer naar binnen moest komen. Zouden we nu dan echt een teckel hebben die niet van water houdt?
Reacties