Al vier dagen boven de veertig graden. Alleen héél vroeg of in de nacht neem ik Rey mee naar buiten. Ik ben blij met ons huis met dikke muren. Zo is het uit te houden.

De eerste dagen hier waggelde Rey enorm en viel ze steeds om. Ze is er nu een week en ze is al bliksemsnel. Ze leert snel. Om een lekkertje te krijgen, gaat ze voor me zitten. “Zit, goed zo, Rey”. En zolang de bench open staat, speelt ze er graag in. Zo niet, dan jammert ze.

Inmiddels heeft ze de tweede prik gekregen. Toen ik bij de dierenarts kwam, stond er een grote bench met zes teckelpups. Eén teefje was nog te koop. En ik had maanden gezocht in de regio hier voordat ik ten einde raad in Nederland Rey vond. Ik heb nog hevig getwijfeld om een tweede pup te nemen, maar nee, toch maar niet gedaan. Misschien later ooit.